شرکت: 5-02122908092 / خط مستقیم دکتر مخدومی: 09126993550 info@makhdoumigroup.com تهران › بلوارمیرداماد › مرکز تخصصی روانشناسی و مشاوره مخدومی

نمی‌توان انکار کرد که همه ما در طول زندگی گاهی به وزن و انداممان توجه می‌کنیم، برای سلامت آن برنامه ریزی حتی گاهی رژیم می‌گیریم و صد البته گاهی پرخوری کرده‌ایم. اما برای مبتلایان به اختلالات خوردن این همه ماجرا نیست و مساله برای آن‌ها وخیم‌تر از یک رژیم یا پرخوری معمولی است. اختلالات

ادای مکیدن را در آوردن نیز در آنها فراوان مشاهده می‌شود. این حرکات بیشتر به منظور تلاش برای بالا آوردن غذای هضم شده صورت می‌گیرد.

خوردن زندگی روزمره فرد و حتی سلامت او را با خطرات جدی همراه می‌کند و لازم است فرد حتما به روان‌درمانی بپردازد. در این اختلال غذا به صورت استفاده مفرط، محدود شدن و یا درست مصرف نکردنش موضوع اصلی به شمار می‌آید و طبق آخرین طبقه بندی اختلالات روانی به انواع زیر تقسیم می‌شود:

اختلال هرزه‌خواری: اغلب کودکان هر چیزی را که دم دستشان باشد در دهان می‌گذارند. اما کودکانی که مبتلا به هرزه‌خواری که به آن پیکا نیز می‌گویند، به صورت سیری‌ناپذیری شروع به خوردن مواد غیرغذایی مثل خاک، گچ، سنگ، آشغال و … می‌کنند. این اختلال بیشتر در کودکان عقب مانده‌ذهنی یا مبتلایان به اوتیسم اتفاق می‌افتد. کمبودهای تغذیه‌ای، مثل آهن و روی ممکن است باعث وسوسه به خوردن موادی خاص شود اما مواد غیرخوراکی که فرد مصرف می‌کند باعث جبران این مواد نمی‌شود.

اختلال نشخوار: در این اختلال رد (معمولاً نوزاد یا کودک) غذای خورده را ا به دهان برمی‌گرداند و دوباره آن را می‌جود. در بیشتر موارد غذای دوباره جویده شده بلعیده می‌شود اما گاهی نیز کودک آن را تف می‌کند. فرد مبتلا شاید حرکات غیرعادی داشته باشد. مثلا به صورت مرتب پیچ و تاب بخورد. عقب نگه داشتن سر، منقبض کردن عضلات شکم، و

 

مصرف غذای محدود کننده: در این اختلال، فرد از غذا خوردن اجتناب می ورزد یا مقدار غذای خود را آنقدر محدود می کند که نیازهای غذایی برطرف نمی شوند و در نتیجه مقدار زیادی از وزن و انرژی خود را از دست می دهد. این اختلال بیشتر در نوزادی یا خردسالی ایجاد می شود و ممکن است در بزرگسالی ادامه یابد. گاهی کودکان از غذا خوردن امتناع می کنند صرفاً برای این که حرف خود را به کرسی بنشانند یا به چیزی که می خواهند دست یابند. در بعضی موارد این موضوع ممکن است نشان دهد که کودک برای غذاهایی که می خورد سلیقه خاصی دارد که موضوعی کاملاً طبیعی است. اما در اختلال اجتناب / محدودیت غذا، ممکن است کودک به علت گزینشی خوردن (سخت گیری یا بدغذایی) یا عادات غذایی محدودکننده به شدت آسیب ببیند.

بی اشتهایی و پراشتهایی روانی: بی اشتهایی روانی  اختلالی روانی است که در آن شخص از حفظ حداقل وزن طبیعی امتناع می کند و شدیدا از افزایش وزن خود می ترسد و به میزان زیادی در مورد بدن خود و شکل آن دچار سوء تعبیر است. بی اشتهایی روانی با اختلال عمیق تصویر تن و اصرار بر لاغری تا حد گرسنگی کشیدن، مشخص است. این اختلال در جنس مونث بسیار شایع تر از جنس مذکر است و شروع آن معمولا در نوجوانی است.فرضیه های وجود آشفتگی مسائل روانشناختی مربوط به احساس درماندگی، و اشکال در برقراری خودمختاری نیز به عنوان عوامل سهیم در پیدایش اختلال، مطرح شده اند.

اختلال پر‌خوری افراطی نیز یک اختلال جدی مربوط به غذا خوردن است، که در آن شما، خیلی از اوقات به طور غیرعادی و فوق‌العاده،  مقدار زیادی مواد غذایی، مصرف می‌کنید. تقریباً برای هر فردی پیش می‌آید که در بعضی مواقع، مثلاً در روزهای تعطیل، در خوردن زیاده‌روی کند، اما در مورد بعضی از افراد، افراط در غذا خوردن، مصادف است با اختلال پرخوری افراطی، که تبدیل به امری عادی و همیشگی برای فرد می‌شود، که معمولًا نیز در خفا انجام می‌گردد. وقتی شما مبتلا به این اختلال هستید، ممکن است عمیقاً از این پرخوری و با حرص و ولع غذا خوردن، احساس خجالتی و شرمساری نموده و به خود قول دهید که آن را متوقف کنید. اما چنان احساس اجبار می‌کنید که نمی‌توانید در مقابل میل و انگیزه خود مقاومت کنید و  همچنان به خوردن با حرص و ولع ادامه می‌دهید. در صورت ابتلاء به این عارضه، درمان می‌تواند کمک‌کننده باشد. اکثر این افراد دچار چاقی بیش از حد می شوند.

 

همان‌طور که گفتیم این اختلالات می‌توانند تهدید جدی برای سلامت فرد باشند، بنابراین لازم است فرد مبتلا هرچه سریع‌تر تحت نظر متخصصین این امر قرار گیرد. روان‌درمانی کارنامه مثبتی در کنترل این اختلال داشته است.

 

 

 

تمامی حقوق مادی و معنوی این سایت متعلق به مرکز خدمات روانشناسی و مشاوره مخدومی می باشد.