شرکت: 5-02122908092 / خط مستقیم دکتر مخدومی: 09126993550 info@makhdoumigroup.com تهران › بلوارمیرداماد › مرکز تخصصی روانشناسی و مشاوره مخدومی

اسکیزوفرنی‌ها که اغلب از آن‌ها با نام روانپریشی نیز یاد می‌شود جز اختلالات و مزمن و شدید روانی به

حساب می‌آید که در آن فرد مبتلا دچار اختلالات قابل توجهی در شناخت و تفکر است. انواع مختلف آن از چند جهت با یکدیگر متفاوت هستند اما ویژگی مشترک آن‌ها این است که فرد در مورد واقعیت‌هایی که در دنیا و محیط افراد و همچنین خودش وجود دارد دچار آشفتگی می‌شود یا به اصطلاح روانشناس‌ها واقعیت‌آزمایی‌اش دچار مشکل می‌شود. از نظر فکری محتوای فکر، عاطفه، ادراک، رفتار و عملکرد فردی همه تحت تاثیر این اختلال قرار می‌گیرند. معمولا قبل از این‌که این افراد وارد مرحله فعال بیماریشان شوند علائم پیش نشانه‌ای از خود نشان می‌دهند که مهم‌ترین آن می‌تواند اجتناب و انزوای اجتماعی با افراد باشد. معمولا در این مرحله دارای عقاید عجیب و غریب و تفکرات غیرعادی هستند همچنین معمولا کم انرژی هستند و نمی‌توانند عملکرد موثر و مفیدی در انجام کارهایشان داشته باشند. در مرحله فعال بیماری دامنه‌ای از نشانه‌های شدید و محسوس مثل هذیان‌ها، انواع مختلف توهم‌ها، آشفتگی فکر، گفتار آشفته، پرش افکار و کژکاری‌های شدید اجتماعی را از خود نشان می‌دهد.

این طیف از اختلالات طبق آخرین دسته بندی متخصصین شامل موارد زیر است:

  1. اختلال اسکیزوتایپی: این افراد را معمولا منزوی و دارای تفکر عجیب غریب می‌دانیم. عقاید منحصر به فرد خودشان را دارند. آشفتگی کلامی و گفتاری ، فکری و رفتاری در آن‌ها مشهود است و معمولا از همان اوایل کودکی و نوجوانی متوجه تفاوت آن‌ها با سایر افراد خواهیم شد.
  2. اختلال هذیانی: نشانه بارز آن‌ها همان‌طور که از اسم آن پیداست وجود هذیان‌های فکری است. عقاید کاذبی دارند که برای افراد عادی قابل درک نیست. ممکن است سایر عملکردهای آن‌ها عادی باشد و رفتار غیر عادی دیگری به جز این عقاید عجیب از آن‌ها نبینیم.
  3. روانپریشی کوتاه مدت: این افراد معمولا در یک اتفاق یا واقعه استرس آمیز دچار علائم اسکیزوفرنی می‌‌شوند که کوتاه مدت است و با رفع اثرات واقعه به تدریج از بین می‌رود. البته ممکن است بعضی از افراد بدون هیچ واقعه استرسآمیزی دچار آن شوند اما مدت آن محدود و کوتاه است. این مورد اغلب نتیجه شرایط روانی و محیطی است نه شرایط زیستی فرد.
  4. اختلال اسکیزوفرم: این اختلال همه نشانه‌های اسکیزوفرنی را دارد اما در مدت متفاوت است معمولا بین ۱ تا ۶ ماه طول می‌کشد و اگر بیش از ۶ ماه ادامه داشته باشد فرد تشخیص اسکیزوفرنی می‌گیرد. اما توجه کنید بر خلاف روانپریشی کوتاه مدت، عوامل زیستی در این اختلال نقش دارند و معمولا افراد نزدیک به آن‌ها ممکن است به این اختلال مبتلا باشند.
  5. اختلال اسکیزوافکتیو: این افراد به جز اختلال اسکیزوفرنی همزمان به افسردگی نیز مبتلا هستند که این افسردگی می‌تواند شامل دوره‌های شیدایی نیز باشد.

چطور به این افراد کمک کنیم؟

متاسفانه این بیماری جز دسته بیماری‌های روانپریشی شدید به حساب می‌آید و نیاز به دارو درمانی و مراجع به روانپزشک دارد. آن‌چه مهم است این است که همراهان و افراد خانواده این افراد در شرایط روحی خوبی قرار نمی‌گیرند و زندگی با فرد مبتلا قطعا کیفیت زندگی افراد خانواده را دچار اخلال می‌کند. بنابراین روان‌درمانی و کمک از متخصصین به افرا خانواده آن‌ها نیز توصیه می‌شود. به جز دارودرمانی‌های تخصصی این افراد نیاز به حمایت اجتماعی و محیطی دارند که شرایط را برای بهبود آن‌ها و کنترل بر اوضاع بیماری خود مهیا نماید بنابراین خانواده در این بیماری و بهبود و کنترل آن نقش مهمی ایفا می‌کند که می‌توانند به کمک روانشناسی در انجام هرچه بهتر آن توانا شوند.

تمامی حقوق مادی و معنوی این سایت متعلق به مرکز خدمات روانشناسی و مشاوره مخدومی می باشد.